Sweety Love...บทที่ 2 ถูกจับตัว?

posted on 02 Mar 2011 17:50 by tj-thegenesis
ดีจ้า จำยูกะได้ป่าว คือว่าหายไปนานเลย ตอนนี้ท้อแท้มากเลยนะ มีคนอ่านแต่ไม่เม้น ยังไงก็เห็นใจกันหน่อยนะ อ่านแล้วเม้นด้วยนะ

ถูกจับตัว? 

 “เฮ้อ~ กว่าจะสำเร็จเล่นเอาแทบแย่...!!”

ฉันเดินบ่นกับตัวเองระหว่างทางเดินกลับบ้านในซอยเปลี่ยวคนเดียว เพราะพวกตำรวจทั้งกรมของคุณพ่อได้ชวนกันไปสังสรรค์ฉลองที่ทำงานประสบผลสำเร็จต่อ แต่แล้วจู่ๆก็มีมือขนาดใหญ่มาปิดปากฉันแล้วลากเข้าไปในบ้านร้างแถวๆนั้น พอลากมาถึงหน้าบ้านก็จัดการดันฉันติดกับผนังแล้วนำเชือกมามัดข้อมือฉันไขว้หลังไว้ ฉันไม่ขัดขืนเพราะว่าฉันเบื่อเต็มทนกับการต้องแต่งตัวบ้าๆนี่

 

“เอ้า..! อยากได้เพื่อนไม่ใช่เหรอ หามาให้แล้ว ตุบ..!!”

 

ฉันโดนโยนเข้าไปในมุมอับมุมหนึ่งภายในบ้านร้าง จากการกระแทกที่รุนแรงเล็กน้อยทำให้รู้สึกเจ็บที่สะโพก ฉันจึงหันไปถลึงตาใส่มันแต่ว่ามันกลับเดินไปสบทบกับพวกที่เหลือประมาณ 2 คนเรียบร้อยแล้ว

 

“ฉันไม่ได้บอกให้หาเพื่อนมาให้จริงๆสักหน่อย ก็แค่พูดเล่นๆแค่นั้นเองนะ แล้วพวกนายไปจับคนที่ไม่เกี่ยวข้องมาทำไม ขอโทษนะ”

 

เสียงแผ่วเบากล่าวออกมา แต่บุคคลข้างๆนั้นกลับไม่ได้ยินเพราะมัวแต่สบถกับตัวเองเพราะแค้นเคืองกับการกระทำนั้น

 

 

“กล้ามากนะที่ทำกับยัยคาตะขนาดนี้ คอยดูเถอะฉันจะจัดการกับพวกนายให้ราบเลยคอยดู..”

 

ฉันสบถกับตัวเองเบาๆก่อนจะหันไปมองหน้าพวกมันชัดๆอีกที เพราะแสงไฟสลัวภายในห้องนั้นทำให้ฉันมองหน้าผู้ชายคนที่จับฉันแล้วโยนเข้าไปในมุมอับไม่ชัดเจน รู้แต่ว่าเป็นผู้ชายร่างกายกำยำมีพวกของมันด้วยประมาณ 3 คน

 

มุมอับที่ฉันโดนโยนเข้ามามีผู้หญิงที่น่าจะมีอายุใกล้เคียงกับฉันท่าทางคุณหนูคนหนึ่งถูกมัดไว้แบบเดียวกับฉัน แต่ฉันก็ไม่ได้สนใจเพราะตอนนี้ฉันกำลังเอื้อมมือไปหยิบเศษกระจกที่อยู่บริเวณนั้นมาตัดเชือกที่พันธนาการข้อมือของตัวเองไว้

 

ฉันพยายามอยู่หลายครั้งจนสำเร็จ แต่ฉันก็คงเอามือไขว้หลังไว้เหมือนเดิมเพื่อรอเวลาสนุกๆ(?)ที่กำลังจะเริ่มขึ้น ฉันเริ่มให้ความสนใจกับผู้หญิงที่ถูกจับมาเลยกระซิบถามยัยนั่นว่าทำไมถึงโดนจับมาในที่แบบนี้

 

“นี่เธอ ทำไมโดนจับมาในที่แบบนี้ล่ะ-O-”

 

ยัยนั่นหันหน้ามาหาฉันแล้วทำหน้างงนิดหน่อย คงเพราะอยู่ๆผู้หญิงที่ตัวเองไม่รู้จักมาถามแบบนี้ด้วย แต่ก็ตอบคำถามฉันแต่โดยดี

 

“พวกมันจับฉันมาเรียกค่าไถ่ แล้วอีกอย่างฉันไม่ใช่ผู้หญิง กรุณาใช้สรรพนามให้ถูกด้วย..!!”

 

ยัยนั่นตอบกลับมา แต่เอ๊ะ? ไม่ใช่ผู้หญิงเหรองั้นก็หมายความว่าเป็นผู้ชายน่ะสิ เอาแล้วไงหน้าแตกหมอไม่รับเย็บ ดันปล่อยไก่ไปตัวเบ้อเร่อขนาดนั้น

 

“อ้าว เป็นผู้ชายเหรอ ขอโทษที แหะๆ~ ^^;;”

 

ฉันบอกขอโทษนายนั่นแหยๆ ก่อนจะมองสำรวจหน้าตาโดยใช้แสงเพียงน้อยนิดที่มีอยู่มองหน้าหมอนั่นว่าเป็นผู้ชายจริงเหรอ ปากสีกลีบกุหลาบอวบอิ่มน่าจูจุ๊บ ดวงตากลมโตเหมือนผู้หญิง จมูกโด่งป็นสัน ใบหน้าเรียวได้รูป ผมซอยสไลด์ระดับไหล่สีน้ำตาลเข้ม เสียงที่ฟังดูแล้วก็หวานน่าดู เนี่ยน่ะเหรอผู้ชายไม่น่าเชื่อ OoO แต่ทำไมใบหน้านี่ดูคุ้นๆแฮะ

 

“นี่! จะจ้องหน้าฉันอีกนานมั๊ยห๊ะ หน้าฉันมันมีอะไรผิดปกติงั้นเรอะ”

 

“ชิ มองนิดเดียวเองนะ ฉันแค่สงสัยว่านายเป็นผู้ชายจริงเหรอ หน้าหวานกว่าผู้หญิงอย่างฉันอีก เออ…ว่าแต่เรื่องที่นายถูกจับตัวไปมีใครรู้เรื่องมั๊ย”

 

“คุณพ่อของฉันรู้เรื่องแล้วล่ะ ป่านนี้คงให้ตำรวจล้อมไว้แล้ว แต่พวกนี้โง่อ่ะ ไม่รู้อะไรเลย- -”

 

“นี่! คุยกันมาหลายประโยคแล้ว นายชื่ออะไรอ่ะ”ได้โอกาสฉันจึงถามชื่อนายนั่นทันที

 

“ฉันชื่อเคเกอร์ ว่าแต่เธอชื่ออะไรล่ะ”

 

“ฉันชื่อคะ..”

 

ขณะที่ฉันกำลังจะบอกชื่อตัวเองกับเค้ก เอ่อ..ขอเรียกแบบนี้แล้วกันง่ายดี หนึ่งในพวกผู้ชายที่จับฉันกับเค้กมาก็ค่อยๆเดินมาที่พวกเรา ก่อนจะตะคอกใส่พวกเราว่า

 

“ซุบซิบอะไรกันห๊ะ คงไม่ได้วางแผนหนีออกไปหรอกนะ เพราะไม่งั้นฉันฆ่าหมดนี่แน่ ว่าแต่เมื่อไหร่พ่อของแกจะเอาเงินมาไถ่ตัววะ!!”

 

ไม่พูดเปล่าพร้อมกับเอามือสกปรกมาจับใบหน้าฉัน(แล้วทำไมต้องเป็นฉัน) ถึงตอนนี้มือฉันจะไม่มีพันธนาการใดๆที่ข้อมือ แต่ก็ต้องยอมๆพวกมันไปก่อนเดี๋ยวมันจะไม่สนุก

 

“ปล่อยมือออกจากเธอ เดี๋ยวนี้นะ..!!”

 

“ไม่เป็นไรหรอกเคเกอร์ ถึงเวลาสนุกแล้วล่ะ หึๆๆ”

 

นายเค้กออกโรงปกป้องพร้อมกับพยายามแกะมือสกปรกนั่นออกจากใบหน้าฉัน แต่ฉันกลับยิ้มมุมปากแล้วหัวเราะเบา ใกล้แล้วสินะเวลาสนุกๆของฉัน

 

****************************************

[SF] Desire’s.. Yes or No

posted on 04 Feb 2011 19:48 by tj-thegenesis

หวัดดีฮะทุกคน วันนี้ยูกะเอาฟิค(วาย)มาให้อ่านแก้ขัดระหว่างรออัพนิยายของเราสองคน

ฟิค เรื่องนี้เป็นเรื่องของเพื่อนเราเอง พอดีมันมีเหตุการณ์ทำให้เอาไปจิ้นเยอะ

สบอารมณ์เลยเอาปลดปล่อยแต่งเป็นฟิคซะเลย ยังไงก็ขอให้สนุกนนักฮะ

เหล่าสาวกวายทั้งหลาย หึๆๆ

 

 

Desire’s.. Yes or No

 

           “นิว ฉันยืมลอกการบ้านหน่อยสิ T-T”

            “ไม่!!”

            เสียงร้องโอดครวญของ ‘เขต’ ที่บ่งบอกอาการใกล้ตายสุดๆกำลังอ้อนวอนขอลอกการบ้านกับเพื่อนสนิทที่นั่งอยู่ข้างๆกัน ภาพนี้เป็นภาพชินตาของเพื่อนภายในห้องไปซะแล้ว เพราะทุกเช้าร่างสูงจะต้องขอยืมการบ้านเพื่อนสนิทร่างบางมาลอกอยู่เสมอ แต่รู้สึกว่าเช้านี้เขาจะไม่ได้ในสิ่งที่ปรารถนาซะแล้ว - -;

           “น้าาาา~ นิวฉันขอลอกหน่อยสิ TT-TT”

           “ไม่ได้!! งานนี้เป็นข้อสอบนะโว้ย”

           “เออ...ไม่ง้อก็ได้ ไปยืมคนอื่นดีกว่า >^<”

           เมื่อเห็นว่าจะไม่ได้ในสิ่งที่ต้องการจากเพื่อนสนิท เจ้าตัวเลยจัดการเดินร่อนขอยืมงานคนอื่นลอกต่ออย่างไม่คิดจะง้อร่างบางสักนิด ใช่...เกือบทุกครั้งจะเป็นเช่นนี้ แต่ผลสุดท้ายมักออกมาเป็นแบบเดิมเหมือนเคย คือ...

           “น่ารำคาญ!! เอาไปลอกเลยไป๊!!”

           “*-*”

           เมื่อได้ยินดังนั้นร่างสูงจึงรีบวิ่งมารับงานไปลอกอย่างรวดเร็ว เมื่อลอกงานเสร็จแล้วก็ยื่นงานกลับไปให้เจ้าของโดยไม่ลืมที่จะพูดขอบคุณ

           “ขอบคุณ”

           “ไม่เป็นไร - -“

           “ฉันรู้อยู่แล้วว่านายต้องให้ลอก เพราะนายจำเป็นต้องสงสารเพื่อนสนิทตาดำๆคนนี้ *-*”

           “อย่าคิดผิด ที่ฉันให้นายลอกไม่ใช่เพราะสงสารนายหรอกนะ แต่สงสารเพื่อนคนอื่นที่นายตามตื้อขอลอกต่างหาก - -*”

           “งั้นเร้อออ~ คุณเพื่อนร้ากกกกกกก~”

           “O///O”

           ไม่พูดเปล่าร่างสูงยังโน้มตัวลงมาหาร่างบาง จนตอนนี้ใบหน้าของทั้งสองห่างกันเพียงไม่กี่เซนต์เท่านั้น ที่เขากล้าทำแบบนี้เพราะตอนนี้ไม่มีสักชีวิตที่อยู่ในอาคารนี้เลยสักชีวิตบวกกับความหน้าด้านอันมีอยู่มากในคนๆนี้ - -;

           “ชาย!! ลงไปเข้าแถวได้แล้ว”

           “O///O / - - ?”

           เสียงของ ’ด้า’ หญิงสาวหนึ่งในเพื่อนร่วมชั้นตะโกนเรียกร่างบางเสียงดัง ทำให้ทั้งสองรีบผละออกจากกันก่อนจะทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น และเหตุที่เธอเรียกนิวว่าชายหรือที่ย่อมาจากคุณชายก็เพราะว่า เธอมักหมั่นไส้เวลาที่เขาชอบทำท่าและนิสัยเหมือนคุณชายนั่นเอง - -“

           เมื่อเห็นว่ามีเพื่อนมาหาร่างบางก็เอาแต่ก้มหน้าก้มตา เพื่อเก็บซ่อนใบหน้าที่แดงระเรื่อเอาไว้ไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมาเลยสักนิด

           “อ้าว? เขตอยู่ด้วยเหรอ รีบๆลงไปด้วยแล้วกันพวกมันจะเช็คขาดกันแล้ว”

           “เออๆๆ เดี๋ยวลงไป”

           “เร็วๆหน่อยแล้วกัน ฉันรอข้างล่างนะชาย :P”พูดเสร็จก็รีบวิ่งลงไปรอเพื่อนทั้งสองด้านล่างโดยไม่ลืมที่จะแลบลิ้นใส่เพื่อนทั้งสอง แต่ก็มีเหตุต้องทำให้เธอสะดุดและเดินกลับมาที่ห้องเหมือนเดิม

           “นิว..นายเป็นอะไรหรือเปล่า ทำไมหน้าแดงอย่างนั้น”

           “อะ..เอ่อ ไม่มีอะไรหรอก ฉันแค่ปวดหัวไม่สบายนิดหน่อยน่ะ ^^;”

           “งั้นเหรอ..งั้นขอวัดไข้หน